niedziela, 10 lutego 2013

Enklawa

TYTUŁ: Enklawa

AUTOR: Ann Aguirre

Z OKŁADKI: "Znam tylko podziemne tunele. Tak jak Skręt i Kamień, moi przyjaciele, którzy mieli tyle szczęścia, żeby dożyć piętnastu lat i dostać imiona. Tak jak Cień. Podobno był na Powierzchni, ale ja w to nie wierzę. Przecież tam na Powierzchni nie ma nic..."

MOJA OCENA:  Nie zamieściłam całego opisu z okładki tylko jego fragment, gdyż praktycznie przedstawiał już CAŁĄ fabułę pierwszych 150 stron książki. Pierwszy raz spotkałam się z czymś takim, a chciałam wam osobiście opowiedzieć czego można spodziewać się po książce. Muszę przyznać, że do przeczytania w głównej mierze zachęcił mnie napis: "Znajdziecie tu wszystko, co najlepsze w bestsellerach Metro 2033 i Igrzyska śmierci". Poza tym ostatnimi czasy jestem zafascynowana literaturą antyutopijną więc konieczne musiałam zapoznać się z tą pozycją. Czy było warto?

Karo żyje w tunelach, a dokładniej w College - enklawie, która jako jedna z nielicznych wciąż jest zamieszkana przez ludzi. Bowiem dawno temu na ziemi wydarzyła się jakaś straszna katastrofa, która sprawiła, że ocalali musieli uciekać do podziemi. Życie tam jest bardzo ciężkie. Panują ściśle określone zasady, które według Starszyzny mają zapewnić ład i porządek, a co najważniejsze dalsze istnienie. Społeczeństwo enklawy dzieli się na cztery grupy: Łowcy, którzy zdobywają pożywienie i bronią granic, Robotnicy wytwarzający wszystkie potrzebne przedmioty codziennego użytku, sprzęt i broń, Reproduktorzy  odpowiedzialni za rozród dzieci i ich wychowanie, a także młode - czyli osoby, które nie ukończyły jeszcze piętnastu lat, nie mają imienia, ani określonego zawodu.

"W enklawie bardziej liczyło się to, jak spełniamy przydzielone nam role. Życie nie pozwalało nam zaspokajać ciekawości; nie było na to czasu. "

Karo poznajemy podczas jej ceremonii nadania imienia, a tym samym przystąpienia do jednej z grup enklawy - łowców. To było największe marzenie dziewczyny, stać się obrońcą i żywicielem College. Do tej roli przygotowywała się już od dziecka. Jednak jak się później okaże bycie łowcą wcale nie jest takie proste. To nie tylko ciągła walka z Dzikimi - potworami rządnymi krwi i ludzkiego mięsa, ale także posłuszeństwo i wzorowa postawa obywatelska. Z tym akurat Karo nie miała problemu, ślepo wierzyła Starszyźnie i w panujące tam prawa. Czasem miała wątpliwości czy takie zasady mają sens, mimo to dalej skrupulatnie ich przestrzegała.

"Nie zawsze byliśmy skłonni wierzyć w prawdę, jeśli stała w sprzeczności z naszymi doświadczeniami."

Wszystko zmieniło się po tym jak poznała Cienia, który został jej partnerem w patrolach. Całkowicie wyróżniał się od innych mieszkańców. Był tajemniczy, intrygujący, a przede wszystkim nie pochodził z enklawy. Ale żeby poznać całą jego historię trzeba przeczytać książkę. Karo była bardzo odważna, a przynajmniej takie sprawiała wrażenie. Oboje zostali wygnani z osady za rzekomo popełnioną zbrodnie. Tunele były zbyt niebezpieczne, żeby w nich pozostać więc jedyne co mogli zrobić to ... wyjść na Powierzchnię. Co tam zastaną? Czy powietrze rzeczywiście jest toksyczne, a deszcze wypalają skórę? Jak dalej potoczą się ich losy? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie nie gdzie indziej jak w książce.


 Nie mam pojęcia dlaczego "Enklawa" jest porównywana do Igrzysk śmierci? Przecież to dwa tak odmienne dzieła, które łączy tylko wspólny gatunek. Co do Metra 2033 to nie czytałam, ale zapoznałam się z jego opisem i może faktycznie akcja tak samo toczy się w tunelach po katastrofie jaka wydarzyła się na ziemi, ale wątpie czy jest to równie spektakularna opowieść. Wątek miłosny nie odgrywał wielkiej roli, ale bardzo się cieszę że się w ogóle pojawia, przez to książka robi się ciekawsza, a treść zyskuje na wartości.

Bohaterowie byli trochę schematyczni i ciężko było się z nimi utożsamić, ale i tak ich polubiłam. W utworze występuje narracja pierwszoosobowa co teraz dla mnie jest plusem. Przemierzamy tunele i poznajemy powierzchnie razem z Karo. Czasami było uciążliwe to, że nie znała najprostszych przedmiotów codziennego użytku, ale mogę jej to wybaczyć, bo przecież wychowywała się pod ziemią z dala od luksusów i to jeszcze po strasznej katastrofie. Niestety nie wiemy co to za kataklizm opanował ziemię, ale mam nadzieję, że wyjaśni się to w kolejnym tomie. Zakończenie może trochę banalne, ale stanowi świetny wstęp do drugiej części.

Bardzo ciekawy pomysł na książkę, trochę inny od pozostałych dzieł z tego gatunku. Akcja toczyła się w zawrotnym tempie, tylko czasami nagle zwalniała, ale czytało mi się szybko i przyjemnie. Jednak przecież to nie tempo przeczytania świadczy o jakości książki. Niektóre wątki kończyły się tak szybko jak szybko się zaczęły. Nieraz ciężko było zrozumieć co autorka chce nam przekazać. Wydaje mi się, że Ann Aguirre jeszcze szuka swojego stylu pisania, ale jest już bardzo blisko celu. Wybierając "Enklawę" nie liczyłam na arcydzieło więc nie jestem zawiedziona, ani rozczarowana. Raczej cieszę się, że miałam okazję przeczytać tę książkę, na temat której opinie są tak podzielone. Nie było w niej wielu dialogów, ani też nużących opisów.  Na pewno nie jest to utwór wysokich lotów i raczej nie spodoba się osobom wymagającym i oczytanym w tym gatunku. Jednak ja z chęcią zapoznam się z kolejną częścią nie tylko dlatego, że jestem ciekawa dalszych losów Karo i Cienia, ale też książka mimo wszystkich wad przypadła mi do gustu.

            Książka przeczytana w ramach wyzwania CZYTAM FANTASTYKĘ

30 komentarzy:

  1. Według mnie (tak, słuchajcie mnie a daleko zajedziecie ;p) powiązanie z "Igrzyskami Śmierci" było takie, że w "Kosogłosie", jak i w "Enklawie" mogliśmy zobaczyć jak się żyje ludziom pod ziemią, gdzie technologia rozwinęła się zaskakująco szybko itp. itd... Mam nadzieję, że zrozumiałaś o co mi chodziło ;P. Mógłbym Ci to bardziej wytłumaczyć, ale nie dałoby to rady zrobić bez spoilerów ;).

    Książka dosyć ciekawa... Czytałem już kilka o podobnej tematyce (m.in "Niezgodna", czytałaś może?), więc dopisuję ją do mojej listy "MUST READ" ;D.

    Pozdrawiam!
    Melon

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rozumiem rozumiem ;) Jednak w Trzynastce właśnie ta technologia była na bardzo wysokim poziomie, a w Enklawie nawet nie znano toalet :p Jednak jakieś podobieństwo zawsze się znajdzie ;)

      "Niezgodnej" nie czytałam jeszcze, ale jak najbardziej mam w planach :)

      Usuń
  2. Recenzja dodana do wyzwania,
    pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie lubię mdłych bohaterów, z którymi nie można się utożsamiać. Ok, to fantastyka, jeszcze to mogę zrozumieć, ale jakoś chyba mnie nie ciągnie.

    OdpowiedzUsuń
  4. Njeee ja jednak podziękuję tej ksiażce ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Książka raczej nie jest w moim typie. Uważam, że mogłabym jej zaszkodzić czytaniem :D

    OdpowiedzUsuń
  6. Dla mnie osobiście takie porównywanie książek do siebie jest śmieszne. Każda jest inna i różna od siebie. A "Enklawa" to raczej książka w nie moim guście. :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Wyłamię się i powiem, że ja tam bym chciała przeczytać "Enklawę" ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Eh, jak ja nie lubię reklamowania jednych książek na bazie popularności innych... :/ "Enklawa" wydaje się ciekawa, choć odrobinę schematyczna. Kiedyś jednak chyba po nią sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Chyba raczej książka nie dla mnie. Może kiedyś :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie czytałam, ale nie wydaje mi się żeby przypadła mi do gustu :P

    OdpowiedzUsuń
  11. Jakoś nie jestem przekonana. Raczej tę książkę sobie odpuszczę.

    OdpowiedzUsuń
  12. Słyszałam o tej powieści, lecz chyba to jeszcze nie jej czas, bym po nią sięgnęła.
    Właśnie ukazała się u mnie recenzja ostatniego tomu Mojry - "Noc wilczycy". Wydaje mi się, że na pewno spodoba ci się ostatnia część :)
    Pozdrawiam serdecznie!
    D.

    OdpowiedzUsuń
  13. Czytałam ksiązke o podobnej tematyce (Tunele) i bardzo mi się podobała. Może czas wrócić do tej serii, lub kupić polecaną przez Ciebie książke.
    Pozdrawiam ;*
    Obserwuje

    OdpowiedzUsuń
  14. Ojej, ale wysyp igrzysko-metro-podobnych dzieł, nie da się ogarnąć wszystkich. Trochę mnie to odrzuca. Do "łykania" wszystkich książek tej tematyki chyba trzeba być fanem i dość zdeterminowanym. Ja nie wiem jeszcze, czy jestem, bo nawet Igrzyska śmierci są jeszcze przede mną. Zacznę więc najpierw od "źródła" ;)

    OdpowiedzUsuń
  15. Zapowiada się ciekawie, więc na pewno się za nią rozejrzę. Mi żadne wady nie straszne, więc wiesz... :3
    Dodaję do obserwowanych, a jak tylko znajdziesz wolną chwilę wpadnij też do mnie ^^

    OdpowiedzUsuń
  16. Ech, teraz wszystko się reklamuje poprzez porównanie do "Igrzysk"... W sumie mi to akurat tak nie przeszkadza, bo to znaczy, że zapowiada się dobra antyutopia/dystopia, ale jakoś "Enklawa" mnie nie interesuje :)

    OdpowiedzUsuń
  17. Do tej pory czytałam same bardzo negatywne recenzje tej książki! Ale teraz przyjrzę się jej bliżej, bo może faktycznie warto przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  18. O książce słyszałam, ale nie czytałam żadnej opinii (Twoja jest pierwsza ;P). Nie wiem, czy kiedyś po nią sięgnę, może jak już nie będzie nic na mojej liście... :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Na wstępie dziękuję i ściska, za... spamowanie u mnie na blogu :) nie jestem zła, ani wkurzona, tylko... wdzięczna. Blog super, tematyka jeszcze lepsza ;* uwieeeelbiam takie blogi i niezmiernie ich poszukuję ;) Co do książki... nie wiem czy przeczytam. Ląduje ona na mojej liście "książek, które przeczytam...", a iż zajmuje ostatnią z pozycji, to na jej temat wypowiem się dopiero, za kilka msc, ale recenzja fajna ^^
    Pozdrawiam Ath :3

    OdpowiedzUsuń
  20. Wydaje mi się że kiedyś widziałam zapowiedź filmu o podobnej tematyce. Książka wydaje się ciekawa :) Bloga dodaję do obserwowanych ;)
    Pozdrawiam ^^

    OdpowiedzUsuń
  21. Zapowiada się dość ciekawie, ale nie wiem jeszcze czy się na nią zdecyduję ;)

    OdpowiedzUsuń
  22. Brawo! Brawo! Wreszcie zaczynasz regularnie pisać posty! Oby tak dalej. Michalo

    OdpowiedzUsuń
  23. [spam]
    Zapraszam serdecznie na mojego bloga.
    Opowiada on o dwóch dziewczynach niemających
    łatwo w życiu, dlatego też sięgają po narkotyki,
    a ich problemy stają się jeszcze większe.
    Mile widziany komentarz ^ ^
    http://kazdy-moment-jest-odpowiedni.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  24. O tym tytule jeszcze nie słyszałam, ale zachęciłaś mnie! ;):P
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  25. Nie słyszałam o tej książce, ale recenzja brzmi zachęcająco. A z racji że już samo imię Karo dobrze mi się kojarzy, to chętnie sięgnę wkrótce po "Enklawę" ;)
    Informuj mnie o nowych wpisach jeśli możesz ;)
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie.
    www.summit-crative.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  26. Nominowałam Cię do THE VERSATILE BLOGGER :) Szczegóły u mnie :D :* www.my-history-with-one-direction.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  27. Kiedyś chciałam przeczytać tę książkę, bo spodobała mi sie tematyka, Ty recenzją jeszcze bardziej mnie zachęciłaś, kiedyś spróbuję przeczytać ;)

    Pozdrawiam.

    PS uwielbiam ten gatunek książek ;)

    OdpowiedzUsuń
  28. Kiedyś przeczytałam kilka negatywnych opinii, dlatego nie mam ochoty na tę książkę. Na początku wydawała mi się interesująca, jednak posiada za dużo minusów, bym straciła czas.

    Zapraszam do siebie.

    OdpowiedzUsuń
  29. Przeczytałam i książka również przypadła mi do gustu. Teraz tylko wyczekuję, aż dostanę w swoje łapki tom drugi :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję wszystkim za jakiekolwiek komentarze. Jest mi niezmiernie miło, że jest ktoś, komu moja praca nie jest obojętna i czasem tu zaglądnie :) Dzięki temu mogę też odwiedzać Wasze blogi :) Dziękuję i pozdrawiam :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...